دایتو ریو آی کی جوجیتسو

ژاپنی:大東流 合気柔術

Daito ryu aiki jujitsu

دایتو ریو آیکی جوجوتسو ریشه در قرن یازدهم دارد. به گفته برخی از منابع این سبک از جوجوتسو شاید نهصد سال پیش و به دست یک سامورایی که در قلمروی تاکدا می‌زیست، به نام «میناموتو نو یوشیمیتسو» بنیان گذاری شده است. به همین خاطر سوکاکو تاکدا را بنیان گذار و یا زنده کننده دایتو ریو آیکی جوجوتسو می ‎‎نامند.

این سبک در ابتدا تنها توسط سامورائی های رده بالا در خاندان تاکدا از منطقه کای در شمال ژاپن تمرین می شد.

هنگامی که شینگن بزرگ خاندان تاکدا در سال ۱۵۷۳ در گذشت. یکی از اقوام وی به نام کونیتسوگو تاکدا به منطقه آیزو رفته و بعنوان مباشر مشغول بکار شد . او این سبک را به منطقه آیزو معرفی کرد جایی که تمرین هنرهای رزمی تنها مخصوص اربابان ، سامورائی های رده بالا و محافظین زن بود .

پس از کنار رفتن سیستم فئودالی در سال ۱۸۶۸ تانوموسایگو معلومات خود در این زمینه را به سوکاکو تاکدا منتقل کرد و او نیز تا زمان مرگش یعنی ۱۹۴۳ تکنیکهای دایتوریو را به علاقه مندان بسیاری آموخت . از شاگردان معروف او موریهه اوشیبا بنیان گذار آیکیدو را می توان نام برد .

سوکاکو تاکدا (به ژاپنی: 武田 惣角) بنیانگذار مدرسه جوجیتسو با نام اختصاری دایتو ریو آیکی جوجوتسو می باشد.

سوکاکو تاکدا دایتو ریو جوجوتسو را در خاندان خویش آموخت و سپس با آموخته‌های سبک اوشیکی یوچی که از سایگو تانامو آموخته بود در هم آمیخت و پایه‌ی دایتو ریو آیکی جوجوتسو را پدید آورد. سوکاکو تاکدا همواره در ژاپن سفر می‌کرد و به هر کسی که به سمینارهایش می‌آمد، آموزش می‌داد. او شاگردان بسیاری داشت که از شناخته شده ترین شاگردان او می‌توان به« موریهه اوشیبا، بنیانگذار هنر رزمی آی‌کی‌دو» همچنین «چوئی یونگ سول، بنیانگذار هنر رزمی هاپکیدو» نیز اشاره کرد. از دیگر شاگردان او می‌توان به « هوساکو ماتسودا » اشاره کرد که شاگردان او بنیان‌گذاران هنرهای رزمی مثل هاکو ریو جوجوتسو و شورینجی کمپو نیز بوده‌اند. نفوذ تعالیم سوکاکو تاکدا را می‌توان به راحتی در هنرهای رزمی زیادی مانند آیکیدو، هاکو ریو، شورینجی کمپو، هاپکیدو و همچنین فنون و تکنیک‌های دستهٔ کاتا هنر رزمی جودو نیز کاملا مشاهده کرد.

بنابر گفته‌ کوندو کاتسویوکی سومین استاد بزرگ سبک دایتو ریو آیکی جوجوتسو: شاگردان سوکاکو تاکدا درباره‌ او می‌گفتند که « وی هیچ‌گاه یک تکنیک را دو بار آموزش نمی‎داد. اما در ادامه می‌افزاید که این سخن به معنای ظاهری‌اش نیست و معنی آن این است که او هیچ گاه درباره‌ی ریزه کاری‌های تکنیک‌های دایتو ریو سخن نمی‌گفت؛ تا از دزدیده شدن عصاره‌ آموزه‌هایش به دست شاگردانش جلوگیری کند.» بنابر این هر کدام از شاگردان با برداشت های شخصی خود، این تکنیک‌ها را به دیگران می‌آموختند.

به گفته کوندو کاتسویوکی واژه‌ ( آی کی) به معنای «گرداندن و چرخاندن نیرو‌ی هماورد» (حریف) در لحظه‌ی تماس است و با پرتاب‌ و خردکردن مفاصل برای شکست دادن یا زخمی کردن یک یا چند هماورد شناخته شده است.

آتمی وازا(Atemi Waza)

دایتو ریو آیکی جوجوتسو: همانند دیگر سبک‌های جوجوتسو، دایتو ریو نیز با، بازکردن فضا برای اجرای تکنیک از آتمی وازا (Atemi Waza) فنون آتمی (با ضرب مشت و یا ضرب آرنج و یا ضربات پا شوک وارد کردن به حریف و مقاومت فیزیکی و ذهن حریف را برهم ریختن تا امکان اجرای تکنیک برای مهاجم میسر شود.) که یکی از بخش‌های اصلی و بسیار مهم محسوب میشود.

سبک های دایتو ریو آی کی جوجیتسو عبارت است از

جوجوتسو (سخت)

آیکی نو جوتسو (نرم)

آیکی جوجوتسو (سخت/نرم)

دسته بندی آموزش در دایتوریو آی کی جوجتسو عبارتند از

بسته به برداشت ، درک و احساس شاگردان مختلف سوکاکو متفاوت است لیکن همگی آنها شامل چهار مرحله شودن(ابتدایی) ، چودن(پیشرفته) ، اوکودن(بالاترین مرحله) و هیدن(تکنیکهای سری) می باشد که هر رده شامل تکنیکهایی همچون حرکات بدن ، افتها و پرتابها ، برخی سلاحها ، تمرینات تنفسی و غیره می باشد .